Jedynie wartościowe dzieła sztuki nie starzeją się i nie obojętnieją, przeciwnie - im dłużej obcuje się z nimi, tym bardziej podobają się. Odkrywa się w nich coraz nowe wartości artystyczne. "Gdy portret nie daje od razu ostatecznego wrażenia, gdy w ciągu wielokrotnego obcowania z portretem wydaje się, że odsłaniają nam się nowe rysy duszy odtworzonego człowieka, gdy wahamy się, zmieniamy swoją o nim opinię, gdy pewnego dnia zaczynamy nań patrzeć, jak gdybyśmy go z innej strony nagle poznali, jeżeli ten proces stopniowego poznawania, wątpliwości, niespodzianek przypomina trochę proces poznawania żywego człowieka - to prawdopodobnie mamy do czynienia z wielkim dziełem sztuki. O wartości artystycznej obrazu nie decyduje wierne odtworzenie rzeczywistości ani też nie mają wpływu "błędy" w proporcjach, w perspektywie, w światłocieniu. Uczucia twórcy dzieła sztuki właśnie wypowiadają się w odchyleniach od fotograficznej ścisłości kształtu i barwy. Nie decyduje wiek autora obrazu.